Z udziałem m.in. przedstawicieli MOPR, Charytatywnego Stowarzyszenia Niesienia Pomocy Chorym "MISERICORDIA", stowarzyszeń pacjentów, ich rodzin i profesjonalistów działających na rzecz osób chorujących psychicznie oraz Urzędu Miejskiego w Lublinie odbyło się dn. 21.IV. br. kolejne posiedzenie Lubelskiego Porozumienia na Rzecz Zdrowia Psychicznego. Wśród omawianych kwestii na czoło wybijał się temat organizacji tegorocznego Forum Psychiatrii Środowiskowej. Forum to planowane jest na 10-12. X. br., zaś termin jego przeprowadzenia związany jest z przypadającym na 10. X. 2016 r. Światowym Dniem Zdrowia Psychicznego. Tak jak co roku obchody ŚDZP wiązać się będą z otwartym spotkaniem mieszkańców Lublina w jednym z centralnych punktów naszego miasta, gdzie odbędzie się także część artystyczna imprezy (występy, prelekcje, kiermasze itp.).
Na koordynatorkę inicjatyw składających się na przygotowanie tegorocznego Forum wybrano P. Justynę Rynkiewicz, znaną w środowisku akademickim ze swego zaangażowania w organizację projektu "Przyjazny Uniwersytet". Rozważana aktualnie przez uczestników Porozumienia propozycja hasła Forum Psychiatrii Środowiskowej brzmi: Przezwyciężyć kryzys psychiczny: Osamotnienie - Wsparcie - Nadzieja.
Członkowie tego zespołu wysłuchali także relacji P. dr Artura Kochańskiego z przeprowadzonych przezeń spotkań. Rezultaty zabiegów o akceptację Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata 2016-2020 przez podległe Rządowi gremia nie są niestety w pełni satysfakcjonujące. Nadzieję budzić może powołanie kolejnego zespołu roboczego w celu opracowania nowej strategii opieki psychiatrycznej w Polsce, w którego skład wejdzie również Prezes LSOZP dr Artur Kochański.
W trudnej kwestii okresu wykorzystywania mieszkań chronionych przez ich dotychczasowych lokatorów zapoznano się z opinią kompetentnych organów. Beneficjentów programu mieszkań chronionych ucieszy zapewne informacja, iż nie istnieje żadna procedura nakazująca ograniczenie wspomnianego okresu do lat pięciu.
Datę następnego posiedzenia Lubelskiego Porozumienia na Rzecz Zdrowia Psychicznego ustalono na dzień 19.V.2016 r.
Zygmunt Marek Miszczak
sobota, 23 kwietnia 2016
wtorek, 23 lutego 2016
ODBYŁO SIĘ NADZWYCZAJNE WALNE ZEBRANIE CZŁONKÓW LSJ
Dnia 22. II. 2016 r. w
poniedziałek o godz. 17.00 w siedzibie Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY przy
ul. Gospodarczej 32 w Lublinie odbyło się Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków
LSJ. Rezultatem obrad był wybór nowego Prezesa LSJ, którym został pełniący
dotychczas funkcję Wiceprezesa Zygmunt Marek Miszczak oraz uzupełnienie składu
Zarządu stowarzyszenia, którego nowym członkiem została Ewa Barbara Sadurska.
Objęcie
funkcji w Zarządzie to dla nowo wybranych zobowiązanie do intensyfikacji
wysiłków w celu realizacji celów statutowych stowarzyszenia. Wśród zadań
najbliższych znajdzie się udział w przygotowywaniu Forum Psychiatrii
Środowiskowej, które odbędzie się w październiku 2016 r. Prace nad
zorganizowaniem tego Forum prowadzone są w ramach Lubelskiego Porozumienia na
Rzecz Zdrowia Psychicznego.
ZMM
CZEKAMY NA MAILE
Członków
Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY, a także wszystkie osoby poszukujące
kontaktu z LSJ uprzejmie zawiadamiamy, iż wszelkie zapytania i uwagi do Zarządu
formułować można pod adresem mailowym lsjestesmy@gmail.com.
Aktualny
jest także nr telefonu do Prezesa LSJ Zygmunta Marka Miszczaka:
794 379 041 oraz do Wiceprezesa naszego stowarzyszenia Tomasza Bosko: 669 242 730. Zapraszamy
do kontaktu!
ZMM
wtorek, 19 stycznia 2016
ZAPROSZENIE
Zarząd Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY zaprasza wszystkich członków i zainteresowanych działalnością w Stowarzyszeniu na Nadzwyczajne Walne Zebranie Członków LSJ, które odbędzie się dnia 22. II. 2016 r. (poniedziałek) o godz. 17.00 w siedzibie Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY, mieszczącej się w Ośrodku Wsparcia "Serce" przy ul. Gospodarczej 32 w Lublinie. Powodem zwołania Nadzwyczajnego Walnego Zebrania Członków LSJ jest fakt złożenia przez P. Iwonę Michalczuk rezygnacji z funkcji Prezesa i z udziału w Zarządzie LSJ, pociągający za sobą konieczność uzupełnienia jego składu.
Zachęcamy do przekazania niniejszego Zaproszenia także wszystkim zainteresowanym działalnością na rzecz praw i interesów osób chorujących psychicznie w ramach Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY. Udział w Nadzwyczajnym Walnym Zebraniu Członków LSJ będzie wyrazem zrozumienia celów przyświecających naszemu Stowarzyszeniu oraz przyjęcia współodpowiedzialności za solidarną ich realizację. Dla członków LSJ będzie też dobrą okazją do wywiązania się ze statutowego obowiązku wpłaty składek członkowskich na rzecz LSJ.
W Nowym Roku życzymy członkom Stowarzyszenia wszelkiej pomyślności oraz satysfakcji z owoców służby, pełnionej na rzecz środowiska osób chorujących psychicznie.
Za Zarząd Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY:
Zygmunt Marek Miszczak Wiceprezes
Paweł Kamiński Członek Zarządu
Zachęcamy do przekazania niniejszego Zaproszenia także wszystkim zainteresowanym działalnością na rzecz praw i interesów osób chorujących psychicznie w ramach Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY. Udział w Nadzwyczajnym Walnym Zebraniu Członków LSJ będzie wyrazem zrozumienia celów przyświecających naszemu Stowarzyszeniu oraz przyjęcia współodpowiedzialności za solidarną ich realizację. Dla członków LSJ będzie też dobrą okazją do wywiązania się ze statutowego obowiązku wpłaty składek członkowskich na rzecz LSJ.
W Nowym Roku życzymy członkom Stowarzyszenia wszelkiej pomyślności oraz satysfakcji z owoców służby, pełnionej na rzecz środowiska osób chorujących psychicznie.
Za Zarząd Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY:
Zygmunt Marek Miszczak Wiceprezes
Paweł Kamiński Członek Zarządu
sobota, 4 lipca 2015
Informacja o finansach stowarzyszenia
Informacja
do
Bilansu Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY na dzień 31 grudnia
2014 r.
Informacje
ogólne:
- NAZWA: Lubelskie Stowarzyszenia JESTEŚMY z siedzibą w Lublinie, ul. Gospodarcza 32
- okres objęty sprawozdaniem finansowym: od 01.01.2014 do 31.12.2014
- Zgodnie z uchwałą nr 1/2015 oraz ustawą o rachunkowości organizacja przyjęła zasady rachunkowości przewidziane dla jednostek mikro,
- Sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności.
- Metody wyceny aktywów i pasywów.
- Środki trwałe,
wartości niematerialne i prawne wyceniane są wg wartości netto
ustalonej w oparciu o wartość początkową i dotychczasowe
umorzenie. Amortyzacja środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych dokonywana jest wg stawek określonych
Ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.
- środki trwałe
nie przekraczające wartości 3.500,00 zł amortyzuje się
jednorazowo w dniu wydania do użytkowania .
-środki trwałe o
wartości powyżej 3.500,00 zł. amortyzowane są metodą liniową .
- Pozostałe aktywa
i pasywa wyceniane są zgodnie z Ustawą o Rachunkowości.
- należności i
zobowiązania – w kwocie wymagającej zapłaty
-środki pieniężne,
fundusze, pozostałe aktywa i pasywa – wg wartości nominalnej.
6. Sprawozdanie
finansowe za 2014r. nie podlega badaniu przez biegłych rewidentów
- Organizacja w 2014 r. prowadziła wyłącznie działalność statutową
- Zobowiązania
- Stan zobowiązań na dzień 31.12.2014r. - zobowiązania krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług - 40,00 zł
- „Organizacja nie ma żadnych zobowiązań z tytułu dłużnych instrumentów finansowych, gwarancji i poręczeń lub zobowiązań warunkowych nieuwzględnionych w bilansie”.
- Organizacja nie udziela kredytów członkom organów administrujących, zarządzających i nadzorujących, a także zobowiązań zaciągniętych w ich imieniu tytułem gwarancji i poręczeń wszelkiego rodzaju”.
- Organizacja nie posiada udziałów i akcji”.
- Na majątek organizacji składają się:
1)
Aktywa trwałe:
2)
Aktywa obrotowe:
-
zapasy: 0,00
-
środki finansowe w kasie: 0,00
-
środki finansowe na rachunku bankowym: 180,00 zł
-
należności: 0,00
3)
Pasywa – Fundusze Własne:
-
fundusz statutowy:
-
należne wpłaty od fundatorów:
-
wynik finansowy: 140,00
4)
Pasywa – Zobowiązania i rezerwy:
-
zobowiązania: 40,00
12.
Źródła przychodów:
Składki
członkowskie -140,00 zł
Darowizny
- 40,00 zł
- Koszty:
Opłaty
sądowe: 40,00 zł
- Wynik finansowy brutto (netto) za rok 2014 -140,00 zł
Lublin,
dnia 31.03.2015 r.
czwartek, 19 lutego 2015
KOLĘDNICY Z TEATRU „PRZEBUDZENIE”
Niepełnosprawnym
mieszkańcom Lublina znana jest już zapewne historia kierowanego
przez P. Ewę Dudziak Teatru „Przebudzenie”. Czerpiąca swoją
siłę z zaangażowania niepełnosprawnych artystów – domowników
ŚDS „MISERICORDIA” placówka od lat łączy w swoim
posłannictwie funkcję kulturotwórczą i terapeutyczną.
Ostatni
z jej występów miał miejsce we wtorek 27. I. o godz. 11.15 na
terenie Kościoła Św. Judy Tadeusza w Lublinie. Przedstawiony tego
dnia spektakl „Herody” przypomniał widzom wydarzenia sprzed 2000
lat – począwszy od Zwiastowania, przez Narodzenie Bożej Dzieciny
aż po hołd Trzech Króli i nacechowane lękiem decyzje Heroda.
Wszystko w tym spektaklu: zarówno okazja jego wystawienia, jak gra
aktorów i zachwycające wielobarwne stroje, przede wszystkim zaś
śpiewane w przerwach pomiędzy epizodami kolędy – służyło
właśnie odnowieniu dawnej tradycji kolędowania. Stąd też w
gronie postaci teatralnych znaleźli się: Święta Rodzina, Trzej
Królowie, pastuszkowie, Żyd, Aniołowie, król Herod i diabeł.
Ważnym, chwytającym za serce punktem przedstawienia były
skierowane do publiczności życzenia kolędników na Nowy Rok.
Odwzajemniając
słowa artystów wypada życzyć Im wielu sił, wytrwałości i
pozyskiwania ciągle nowych słuchaczy oraz coraz pełniejszego
urzeczywistniania misji Teatru.
Anna
i Zygmunt Marek Miszczak
poniedziałek, 29 grudnia 2014
Głos w konsultacjach Rzecznika Praw Obywatelskich
Członkowie Lubelskiego Stowarzyszenia JESTEŚMY postanowili
odpowiedzieć na zaproszenie Rzecznika Praw Obywatelskich do udziału w
konsultacjach społecznych będących podstawą opracowania końcowego
sprawozdania Rzecznika z realizacji przez Polskę postanowień Konwencji o
Prawach Osób Niepełnosprawnych. Odnoszące
się do warstwy opisowej i postulatywnej projektu sprawozdania RPO w
wymienionym wyżej przedmiocie konsultacje dawały Stowarzyszeniu szansę
wyrażenia opinii na temat obecnego stanu poszanowania praw osób
niepełnosprawnych psychicznie w naszym kraju.
Ponieważ członkowie LSJ nie mogli uczestniczyć w bezpośrednich spotkaniach z przedstawicielami RPO (żadne z nich nie zostało zorganizowane w Lublinie), pozostała do ich dyspozycji ankieta internetowa on-line. Niniejszy artykuł jest pokłosiem tego głosu – zawiera jednak bardziej rozwiniętą wypowiedź Zarządu LSJ (ankieta stwarzała bowiem możliwość wypowiedzi nie dłuższej, niż obejmująca 1000 znaków w każdym z jej modułów).
Wypełniając ankietę, Zarząd LSJ zmuszony był zatem do maksymalnie lakonicznego formułowania swoich opinii, z konieczności upraszczając jedne zagadnienia, a rezygnując z postawienia innych. Dobrze się stanie, jeżeli z treścią tych opinii zapoznają się wszystkie osoby zainteresowane.
A oto już treść wspomnianej, opracowanej w imieniu Zarządu LSJ, wypowiedzi.
W przedmiocie Równości i niedyskryminacji zauważono (w module opisu), iż przejawem dyskryminacji osób z niepełnosprawnością psychiczną jest brak wykorzystania istniejących potencjałów organizacyjnych, materialnych, kulturowych i in. w celu zabezpieczenia praw tych osób – w szczególności równego prawa do opieki zdrowotnej i rehabilitacji. Adekwatna odpowiedź na deficyty realizacji uprawnień tych osób wypracowana została na gruncie psychiatrii środowiskowej, domagającej się bardziej podmiotowego traktowania beneficjentów systemu psychiatrycznej opieki zdrowotnej. Zaniedbania w realizacji postulatów psychiatrii środowiskowej przejawiają się w opóźnieniu wdrażania Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego. Przyczyn tego stanu rzeczy upatrywać należy w relatywnie niskim odsetku nakładów przeznaczonych na psychiatrię (3,2%) w obrębie ogólnych wydatków budżetu państwa przeznaczonych na służbę zdrowia. Dla porównania – analogiczny odsetek w krajach Unii Europejskiej wynosi 5,5%.
Opóźnienie we wdrażaniu NPOZP wiąże się z dramatycznymi konsekwencjami w postaci dalszej dyskryminacji osób niepełnosprawnych psychicznie: – oddaleniem ośrodków szpitalnej opieki psychiatrycznej od miejsca zamieszkania pacjenta; – brakiem wykorzystania dostępnych form leczenia i opieki środowiskowej (jak: zespoły leczenia środowiskowego, mieszkania chronione, psychiatryczne oddziały dzienne, specjalistyczne usługi opiekuńcze i in.) jako instrumentu opieki środowiskowej; – słabym rozwojem sieci interwencji kryzysowej dla osób z zaburzeniami psychicznymi – zwłaszcza interwencji kryzysowej zapobiegającej samobójstwom. W konsekwencji osoby niepełnosprawne psychicznie skazywane są na dalsze uzależnienie od instytucji opiekuńczych, jak zakłady opiekuńczo-lecznicze, czy domy opieki społecznej. U podstaw wszystkich tych zaniedbań stoi brak programów edukacyjnych mających na względzie szkolenie pracowników sektora publicznego w zakresie praw i potrzeb osób chorujących psychicznie.
Ze względu na opisane wyżej opóźnienia w realizacji NPOZP, w module postulatywnym zauważono, iż zrównanie osób niepełnosprawnych psychicznie z innymi grupami społecznymi w zakresie dostępu do opieki zdrowotnej i rehabilitacji domaga się wdrożenia postulatów psychiatrii środowiskowej. W celu zagwarantowania realizacji podjętych przez rząd zobowiązań (Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego) rekomendować należy podniesienie odsetka nakładów podniesionych na psychiatrię w obrębie ogólnych wydatków budżetu państwa przeznaczonych na służbę zdrowia. Wzrost ten powinien pozwolić na zapewnienie pacjentom dostępu do łóżek szpitalnych w pobliżu ich miejsca zamieszkania, tj. w szpitalach rejonowych. Prowadzić winien do poprawy dostępności zespołów leczenia środowiskowego, mieszkań chronionych, psychiatrycznych oddziałów dziennych i innych form leczenia i opieki środowiskowej. Umożliwić winien rozwój sieci interwencji kryzysowej dla osób z zaburzeniami psychicznymi, zwłaszcza interwencji zapobiegającej samobójstwom. Pełne uznanie praw i potrzeb osób niepełnosprawnych psychicznie domaga się wdrożenia odpowiednich programów edukacyjnych ukierunkowanych na szkolenie pracowników sektora publicznego.
W przedmiocie Rehabilitacji osób chorujących psychicznie – w warstwie opisowej napisano:
Brak równego dostępu osób niepełnosprawnych psychicznie do rehabilitacji wyraża się we wprzęgnięciu zasad reglamentujących niektóre formy rehabilitacji społecznej i zawodowej w służbę wartości i interesów społecznych wtórnych z punktu widzenia dobra osoby niepełnosprawnej – takich, jak redukcja negatywnych skutków bezrobocia. Dostęp do wielu spośród oferowanych przez te instytucje form wsparcia środowiskowego uzależniony bywa bowiem od spełnienia kryterium niewykonywania pracy zawodowej.
W zakresie rehabilitacji osób niepełnosprawnych psychicznie niedostatecznie wykorzystaną szansę stanowi możliwość wdrożenia terapii przez pracę. Ze skutecznością tego instrumentu terapii nie koresponduje skala podejmowanych z myślą o zabezpieczeniu miejsc pracy chronionej działań. W sprzeczności z ideą terapii przez pracę stoją także liczne bariery zniechęcające osoby niepełnosprawne psychicznie do podejmowania zatrudnienia: – ryzyko utraty dostępu do szeregu form wsparcia środowiskowego, jak również – ewentualność zakwestionowania posiadanego stopnia niepełnosprawności ze względu na sam fakt wykonywania pracy.
Z kolei w module postulatywnym napisano, iż rekomendować należy zabezpieczenie dostępu pozostających w zatrudnieniu osób niepełnosprawnych psychicznie do różnych programów rehabilitacji społecznej i zawodowej na równi z osobami niepracującymi.
Ze względu na niekwestionowaną skuteczność tego instrumentu terapii, który stanowi praca zawodowa i zatrudnienie, jak również w trosce o równy dostęp do specjalistycznej opieki zdrowotnej rekomendować należałoby zniesienie barier skłaniających osoby niepełnosprawne psychicznie do dokonywania wyboru pomiędzy zatrudnieniem a skorzystaniem z istniejących form wsparcia środowiskowego.
Niechaj wyrażone wyżej opinie staną się przyczynkiem do szerszej dyskusji nad stanem poszanowania praw osób chorujących psychicznie w naszym kraju. Wnioski z takiej dyskusji mogłyby zapewne zainteresować autorów sprawozdania RPO, które w przyszłości przedstawione zostanie Komitetowi ONZ ds. praw osób niepełnosprawnych (dostępność ankiety internetowej RPO przedłużono do dnia 6.I.2015 r.; można ją znaleźć na stronie www.rpo.gov.pl w zakładce Prawa osób z niepełnosprawnością – KONSULTACJE SPOŁECZNE).
Ponieważ członkowie LSJ nie mogli uczestniczyć w bezpośrednich spotkaniach z przedstawicielami RPO (żadne z nich nie zostało zorganizowane w Lublinie), pozostała do ich dyspozycji ankieta internetowa on-line. Niniejszy artykuł jest pokłosiem tego głosu – zawiera jednak bardziej rozwiniętą wypowiedź Zarządu LSJ (ankieta stwarzała bowiem możliwość wypowiedzi nie dłuższej, niż obejmująca 1000 znaków w każdym z jej modułów).
Wypełniając ankietę, Zarząd LSJ zmuszony był zatem do maksymalnie lakonicznego formułowania swoich opinii, z konieczności upraszczając jedne zagadnienia, a rezygnując z postawienia innych. Dobrze się stanie, jeżeli z treścią tych opinii zapoznają się wszystkie osoby zainteresowane.
A oto już treść wspomnianej, opracowanej w imieniu Zarządu LSJ, wypowiedzi.
W przedmiocie Równości i niedyskryminacji zauważono (w module opisu), iż przejawem dyskryminacji osób z niepełnosprawnością psychiczną jest brak wykorzystania istniejących potencjałów organizacyjnych, materialnych, kulturowych i in. w celu zabezpieczenia praw tych osób – w szczególności równego prawa do opieki zdrowotnej i rehabilitacji. Adekwatna odpowiedź na deficyty realizacji uprawnień tych osób wypracowana została na gruncie psychiatrii środowiskowej, domagającej się bardziej podmiotowego traktowania beneficjentów systemu psychiatrycznej opieki zdrowotnej. Zaniedbania w realizacji postulatów psychiatrii środowiskowej przejawiają się w opóźnieniu wdrażania Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego. Przyczyn tego stanu rzeczy upatrywać należy w relatywnie niskim odsetku nakładów przeznaczonych na psychiatrię (3,2%) w obrębie ogólnych wydatków budżetu państwa przeznaczonych na służbę zdrowia. Dla porównania – analogiczny odsetek w krajach Unii Europejskiej wynosi 5,5%.
Opóźnienie we wdrażaniu NPOZP wiąże się z dramatycznymi konsekwencjami w postaci dalszej dyskryminacji osób niepełnosprawnych psychicznie: – oddaleniem ośrodków szpitalnej opieki psychiatrycznej od miejsca zamieszkania pacjenta; – brakiem wykorzystania dostępnych form leczenia i opieki środowiskowej (jak: zespoły leczenia środowiskowego, mieszkania chronione, psychiatryczne oddziały dzienne, specjalistyczne usługi opiekuńcze i in.) jako instrumentu opieki środowiskowej; – słabym rozwojem sieci interwencji kryzysowej dla osób z zaburzeniami psychicznymi – zwłaszcza interwencji kryzysowej zapobiegającej samobójstwom. W konsekwencji osoby niepełnosprawne psychicznie skazywane są na dalsze uzależnienie od instytucji opiekuńczych, jak zakłady opiekuńczo-lecznicze, czy domy opieki społecznej. U podstaw wszystkich tych zaniedbań stoi brak programów edukacyjnych mających na względzie szkolenie pracowników sektora publicznego w zakresie praw i potrzeb osób chorujących psychicznie.
Ze względu na opisane wyżej opóźnienia w realizacji NPOZP, w module postulatywnym zauważono, iż zrównanie osób niepełnosprawnych psychicznie z innymi grupami społecznymi w zakresie dostępu do opieki zdrowotnej i rehabilitacji domaga się wdrożenia postulatów psychiatrii środowiskowej. W celu zagwarantowania realizacji podjętych przez rząd zobowiązań (Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego) rekomendować należy podniesienie odsetka nakładów podniesionych na psychiatrię w obrębie ogólnych wydatków budżetu państwa przeznaczonych na służbę zdrowia. Wzrost ten powinien pozwolić na zapewnienie pacjentom dostępu do łóżek szpitalnych w pobliżu ich miejsca zamieszkania, tj. w szpitalach rejonowych. Prowadzić winien do poprawy dostępności zespołów leczenia środowiskowego, mieszkań chronionych, psychiatrycznych oddziałów dziennych i innych form leczenia i opieki środowiskowej. Umożliwić winien rozwój sieci interwencji kryzysowej dla osób z zaburzeniami psychicznymi, zwłaszcza interwencji zapobiegającej samobójstwom. Pełne uznanie praw i potrzeb osób niepełnosprawnych psychicznie domaga się wdrożenia odpowiednich programów edukacyjnych ukierunkowanych na szkolenie pracowników sektora publicznego.
W przedmiocie Rehabilitacji osób chorujących psychicznie – w warstwie opisowej napisano:
Brak równego dostępu osób niepełnosprawnych psychicznie do rehabilitacji wyraża się we wprzęgnięciu zasad reglamentujących niektóre formy rehabilitacji społecznej i zawodowej w służbę wartości i interesów społecznych wtórnych z punktu widzenia dobra osoby niepełnosprawnej – takich, jak redukcja negatywnych skutków bezrobocia. Dostęp do wielu spośród oferowanych przez te instytucje form wsparcia środowiskowego uzależniony bywa bowiem od spełnienia kryterium niewykonywania pracy zawodowej.
W zakresie rehabilitacji osób niepełnosprawnych psychicznie niedostatecznie wykorzystaną szansę stanowi możliwość wdrożenia terapii przez pracę. Ze skutecznością tego instrumentu terapii nie koresponduje skala podejmowanych z myślą o zabezpieczeniu miejsc pracy chronionej działań. W sprzeczności z ideą terapii przez pracę stoją także liczne bariery zniechęcające osoby niepełnosprawne psychicznie do podejmowania zatrudnienia: – ryzyko utraty dostępu do szeregu form wsparcia środowiskowego, jak również – ewentualność zakwestionowania posiadanego stopnia niepełnosprawności ze względu na sam fakt wykonywania pracy.
Z kolei w module postulatywnym napisano, iż rekomendować należy zabezpieczenie dostępu pozostających w zatrudnieniu osób niepełnosprawnych psychicznie do różnych programów rehabilitacji społecznej i zawodowej na równi z osobami niepracującymi.
Ze względu na niekwestionowaną skuteczność tego instrumentu terapii, który stanowi praca zawodowa i zatrudnienie, jak również w trosce o równy dostęp do specjalistycznej opieki zdrowotnej rekomendować należałoby zniesienie barier skłaniających osoby niepełnosprawne psychicznie do dokonywania wyboru pomiędzy zatrudnieniem a skorzystaniem z istniejących form wsparcia środowiskowego.
Niechaj wyrażone wyżej opinie staną się przyczynkiem do szerszej dyskusji nad stanem poszanowania praw osób chorujących psychicznie w naszym kraju. Wnioski z takiej dyskusji mogłyby zapewne zainteresować autorów sprawozdania RPO, które w przyszłości przedstawione zostanie Komitetowi ONZ ds. praw osób niepełnosprawnych (dostępność ankiety internetowej RPO przedłużono do dnia 6.I.2015 r.; można ją znaleźć na stronie www.rpo.gov.pl w zakładce Prawa osób z niepełnosprawnością – KONSULTACJE SPOŁECZNE).
Zygmunt Marek Miszczak
Subskrybuj:
Posty (Atom)